این وبلاگ متعلق به یک نابیناست..اگر برای نخستین بار وارد این وبلاگ شده ای چشمهایت را سی ثانیه ببند!
شاید این مسئله برای شما هم جالب باشد که بدانید ایا یک نابینا هم می تواند مانند سایر افراد درک کاملی از زیبایی داشته باشد ممکن است حتی اینگونه تصور کنید که افراد نابینا زیبایی را تنها در کلام می شناسند و صرفا از معنای ان درکی ندارند پس ماجرایی را که مدتها پیش برای من اتفاق افتاده است را برایتان شرح می دهم .
در سال 1950 سازمان فرهنگی،علمی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) برنامه ی همسانی جهانی بریل را به وجود اورد و بر اساس علایم مشترک برای حروف مشترک ، نظام یکسانی را برای کلیه ی زبانها که تا ان زمان در کشورهای مختلف به شکل های گوناگون و اشفته مورد اقتباس قرار گرفته بود پیشنهاد کرد که از سوی اغلب کشورها از جمله ایران مورد پذیرش و استفاده قرار گرفت .
حدود هفت الی هشت سال داشتم اگر بخواهم دقیقتر بگویم تابستان بین سال اول تا دوم ابتدایی بود.من برای یک عمل جراحی که قرار بود در این عمل دستگاهی را در چشم من قرار دهند در بیمارستان چشم پزشکی فارابی تهران بستری شدم . اخرین تصویری را که هم دیدم مربوط به همین مکان است.
یکی از مهمترین مشکلات نابینایان کمبود مراکز اموزشی تحصیلی در اکثر استانهاست و در برخی استانها که این مراکز تحصیلی وجود دارند فقط در مقطع ابتدایی ودر یکی- دو استان هم در مقطع راهنمایی دانش اموز می پذیرند و در این حالت دانش اموزان نابینا برای ادامه ی تحصیل درمقاطع راهنمایی و دبیرستان یا باید به مجتمع نابینایان شهید محبی واقع در شهر تهران مراجعه کنند.یا مانند من در در یکی از مدارس عادی شهر خود در وضعیتی بسیار نامساعد تحصیل کنند .
